Kanada Temiz Yakıt Yönetmeliği değişikliklerini önerdi

Environment and Climate Change Canada, Temiz Yakıt Yönetmeliği’nde önerilen değişiklikleri ana hatlarıyla açıkladı. Paket, federal yakıt kredisi kurallarının emisyon azaltımını sürdürürken yerli düşük karbonlu yakıt üretimini nasıl desteklemesi gerektiğine ilişkin bir politika tartışması başlatıyor. 27 Ekim tarihli duyuruya göre taslak değişikliklerin 30 Ekim’de Canada Gazette, Bölüm I’de yayımlanması ve ardından 75 günlük bir kamu istişaresi yapılması planlanıyor. Bu bir öneri; nihai düzenleme değil. Yayımlanacak taslak ve istişare, değişikliklerin kesinleşmesinden önceki sonraki aşamalar.

Bakanlık paketi üç amaçla açıklıyor: Kanada’daki üreticilerin karşılaştığını söylediği rekabet açığını daraltmak, daha temiz yakıt teknolojilerine yatırımı mümkün kılmak ve uyum maliyetini düşürüp süreci kolaylaştırmak. Örnekler arasında etanol gibi düşük karbonlu yakıt tesislerinde karbon yakalama ve depolama ile biyolojik girdilerin, örneğin kanola yağının, rafinerilerde ham petrolle birlikte işlenmesi bulunuyor. Bu örnekler düzenlemeyi hem sanayinin karbonsuzlaşmasına hem tarımsal girdi pazarlarına bağlıyor. Bunlar hükümetin teşvik etmek istediği yatırımlara örnek; adı açıklanmış şirket taahhütleri veya belirli bir tesisin kurulacağının kanıtı değil.

Temiz Yakıt Yönetmeliği bir kredi piyasası üzerinden işliyor. Çerçeve, yakıt tedarikçileri için uyum yükümlülükleri oluşturuyor ve karbon yoğunluğunu azaltan ya da düşük karbonlu yakıt arzını destekleyen uygun faaliyetlerden kredi üretilmesine izin veriyor. Yükümlü taraflar, gereklilikleri karşılamak için uygun kredileri kullanabiliyor veya devredebiliyor. ECCC, 27 Ekim açıklamasında yönetmelik yürürlüğe girdiğinden beri piyasanın 3 milyar Kanada dolarını aştığını söylüyor. Bu piyasa değeridir; kamu harcaması, devlet geliri veya önlenen emisyon ölçüsü değildir. Ayrıca kredi değerinin tamamının Kanada’daki yeni tesislere yatırım olduğu anlamına gelmez.

Taslak hukuki metin, politika ayarlamalarının ekonomik olduğu kadar teknik nitelik taşıdığını gösteriyor. Yerli düşük karbonlu yakıtların üretimiyle ilişkili kredilerin nasıl oluşturulabileceğine ilişkin hükümler, Kuzey Amerika girdilerinin payına bağlı kuralları içeriyor. Metin Kuzey Amerika girdisini Kanada, ABD veya Meksika’da hasat edilen, üretilen, çıkarılan ya da toplanan madde olarak tanımlıyor; işlenmiş girdiler için ayrıca menşe ölçütü getiriyor. Bir formül, uygun girdi payını, mevcut kredi sayısını ve yakıta özgü katsayıları birleştiriyor. Böylece bölgesel girdiler kullanan tedarik zincirleri teşvik edilebilir; ancak sonuç, nihai kurallara ve her projenin özelliklerine bağlı olacak.

Taslak ayrıca bazı kredi türleri için kullanım sınırlarını ve zamanlama hükümlerini değiştiriyor. Belirli kredi kategorileri için tedarikçinin toplam azaltım yükümlülüğünün yüzde 15’i, yüzde 5’i ve yüzde 10’u gibi tavanlar belirleniyor. Bu oranlar tanımlanmış kategorilere ve uyum dönemlerine uygulanıyor; tüm kredi piyasası için tek bir üst sınır değiller. Şirketlerin yükümlülükleri yalnızca duyurunun başlığından değil, tam hukuki metinden değerlendirmesi gerekecek.

ECCC, mevcut yönetmeliğin bugüne dek altı rafineride ortak işlem, düşük karbonlu sıvı yakıt üreticilerinin faaliyeti veya genişlemesi, yeni kanola kırma kapasitesi ile hidrojen ve yenilenebilir doğal gaz yatırımları gibi faaliyetleri desteklediğini belirtiyor. Bakanlık ayrıca konut ve kamuya açık elektrikli araç şarjıyla bağlantılı kredilerin 185 milyon Kanada dolarını aştığını bildiriyor. Bunlar bakanlığın mevcut düzenlemeyle ilişkilendirdiği sonuçlardır; her yatırımın yalnızca kredi sistemi nedeniyle gerçekleştiğini göstermez. Ayrı bir Biofuels Production Incentive programı Aralık 2027’ye kadar başvuruya açık ve yerli biyodizel ile yenilenebilir dizel üreticilerine üretime dayalı en fazla 372 milyon Kanada doları destek sunuyor.

İstişarenin temel sorusu, yatırım teşviklerini doğrulanabilir emisyon azaltımları, rekabet koşulları ve öngörülebilir uyumla nasıl dengeleyeceği olacak. Daha geniş bir kredi piyasası düşük karbonlu üretime finansman yönlendirebilir; ancak iklim etkisi gerçek yakıt yollarına, yaşam döngüsü hesaplamasına ve kredilerin hangi kurallarla verilip kullanıldığına bağlıdır. Uyum maliyetini düşüren değişiklikler tedarikçilere yardımcı olabilir, fakat sistemdeki kredi talebini ve fiyatları da değiştirebilir. Duyuru, değişikliklerin beklenen emisyon veya yakıt fiyatı etkisini ya da yatırım tutarını hesaplamıyor. İstişare, Kanada girdilerinin nasıl ele alınacağı ve çift sayımın nasıl önleneceği dahil bu konularda kanıt sunma fırsatı sağlayacak.

Bir sonraki tarihli aşama, taslağın yayımlanmasının planlandığı 30 Ekim; paydaşlar o tarihte açıklanan 75 günlük istişare boyunca düzenleyici metni inceleyebilecek. 27 Ekim duyurusu hükümetin gerekçesini ve seçilmiş örnekleri verirken, eşlik eden taslak metin önerilen hukuki mekanizmaları sunuyor. İki belge de değişiklikleri yürürlüğe koymuyor. Nihai sonuç istişare kayıtlarına ve sonrasındaki düzenleyici işlemlere bağlı. Yakıt üreticileri, rafineriler, girdi tedarikçileri ve kredi piyasası katılımcıları için hemen yapılacak iş; önerilen formülleri, sınırları ve raporlama hükümlerini mevcut yükümlülüklerle karşılaştırıp metnin proje ekonomisini veya uyum tercihlerini nerede değiştirebileceğini belirlemek.